Column

Vrijheid van onderwijs beperkt beweging van kinderen

 

Bal

“Waarom zijn jullie zo ouderwets in het amateurvoetbal?” vroeg een Tweede Kamerlid, toen ik hem vorige week sprak over kinderen die nauwelijks meer sporten of bewegen. Een kwart van de basisschoolleerlingen scoort een onvoldoende op beweegvaardigheid. Ook hij maakt zich zorgen, maar verwijt ons dat we te weinig oog hebben voor vernieuwing van het spelaanbod.

Volgens de politicus moet het voetbal net zo eenvoudig te beoefenen zijn als televisiekijken met Netflix en vertelde dat zijn boekhoudster nu, naast haar lidmaatschap van een atletiekvereniging, regelmatig meedoet aan georganiseerde free-runs over het haventerrein van Amsterdam Noord. “Wordt het geen tijd, dat jullie ook anders gaan kijken?” klonk het ongeduldig.

Laat ik vooropstellen dat het fijn is dat de politiek steeds meer belangstelling heeft voor lichaamsbeweging en voetbal in het bijzonder. Dat er meer politieke partijen zijn dan ooit, die een bredere maatschappelijke rol zien weggelegd voor de sport. Maar ik schrok van de geringe praktijkkennis over wat er werkelijk gebeurt bij het meest populaire spel van dit land. Kennelijk hebben woordvoerders in de Tweede Kamer nog nooit gehoord van het snelgroeiende 7 tegen 7 (met vrienden huur je een veld af bij de club in de buurt), Walking Football (senioren voetballen in wandeltempo op een kwart veld) en Kicks (geen tijd, toch voetbal).

Dat wij al jaren bezig zijn om mensen buiten de gebaande paden van de club bij het voetbal te betrekken. Dat de bond ook ziet dat de belangstelling voor het jeugdvoetbal terugloopt (elk jaar 4 procent). Dat we dezelfde zorgen delen over kinderen die niet meer achter hun smartphone vandaan komen. Maar dat wij naast allerlei nieuwe initiatieven blijven geloven in de vereniging als de plek waar je in een veilige omgeving sport en samen plezier maakt. Aan het Tweede Kamerlid vertelde ik tot slot, dat we in diverse steden met andere sportverenigingen mooie initiatieven hebben lopen om kinderen in achterstandswijken uit huis te krijgen en op een aantrekkelijke manier te laten sporten.

Zo waren we weer terug bij het begin van ons gesprek. Hoe kunnen we elkaar helpen om de basis op orde te krijgen, zodat kinderen meer gaan bewegen? In Australië, vertelde ik, wisten ze wel raad met dit probleem. In de strijd tegen overgewicht, besloot de regering enkele jaren geleden 400 miljoen euro uit te trekken voor een integrale aanpak van obesitas met een hoofdrol voor de sport en sport op scholen.

De politicus schudde met zijn hoofd. “Zal in Nederland slechts gedeeltelijk gaan werken,” zei hij. “In dit land hebben we vrijheid van onderwijs. Scholen beslissen zelf over de aanstelling van een vakdocent gym en/of het geven van extra uren lichamelijke opvoeding. Hoe goed we ook samenwerken en hoeveel extra geld er ook ter beschikking komt, daar zit de achilleshiel van de integrale aanpak; in het onderwijs zelf.

Geloof je toch niet.

 
EERDERE COLUMNS JAN DIRK
Lees alle eerdere columns van Jan Dirk op KNVB.nl.

ZO WORDT VOETBAL NOG AANTREKKELIJKER VOOR EEN BREDER PUBLIEK

KunstIk krijg regelmatig het verwijt dat ik makkelijk praten heb en onvoldoende besef hoe hard men moet werken bij de clubs om de bestaande organisatie draaiende te houden. Dat het vanuit het pluche van de voetbalbond, omringd door honderden betaalde krachten en ruime financiële middelen, een tikkeltje te enthousiast is wanneer je zoveel van amateurverenigingen verlangt, omdat iedereen toch weet, dat schraalhans er keukenmeester is en het werk wordt verzet door vrijwilligers.

Of denk ik nou serieus, dat men zit te wachten op de introductie van de gezonde kantine, 7 tegen 7 voetbal en de vrienden- en vriendinnen-dag? Natuurlijk niet. Net zomin als men staat te juichen bij de veranderingen in het pupillenvoetbal. Het zijn in elk geval nooit de argumenten geweest om lid te worden van hun cluppie.

Op het moment dat ik dit schrijf, zit ik in het vliegtuig naar Texas, op weg naar South by Southwest, de grootste conferentie ter wereld op het gebied van technische ontwikkelingen en innovatie. Ieder jaar drommen hier duizenden mensen samen om zich te vergapen aan de laatste snufjes op het gebied van onder meer werk, gezondheid, sport, design en entertainment. Doel van mijn reis is om ontwikkelingen van buitenaf naar de voetbalsport te halen. Zo ga ik naar sessies over fanbeleving, kunstmatige intelligentie, eSports, data, robots en blockchain. Sprekers die ik ga volgen, komen onder meer van Fox Sports, Nike, NHL, British Cycling, NFL, IBM, Manchester United, BBC, Adidas en Madison Square Garden. En, of je het nu interessant vindt of niet, de meest opvallende ontwikkelingen pik ik er voor je uit. 

Ik zie het namelijk als één van de belangrijkste taken van de KNVB om te kijken hoe we het voetbal boeiender kunnen maken voor een nog groter publiek. Een ambitie die door de vergrijzing op het platteland, de trek naar de steden en een steeds groter wordende hang naar autonomie van mensen, niet meer is los te zien van een verbreding van het voetbalaanbod buiten én binnen het lidmaatschap van een vereniging. Kijk naar Netflix.  Zij spelen Champions League op dat vlak. Je kiest, kijkt en geniet, wanneer jij dat wil en het is altijd opzegbaar. 

Het zijn hoe dan ook redenen genoeg voor de KNVB om initiatieven te lanceren zoals Kicks (een app waarmee jezelf je voetbalwedstrijden en trainingen kunt organiseren), Kluppie (ouder kind voetbal, voetballen met generaties), Voetbalfitness (voetbal meets sportschool) en VoetbalTV (persoonlijk voetbalentertainment).

In Zeist zijn er zelfs bedrijfsruimten gecreëerd waar startups nog meer nieuwe concepten bedenken en uittesten.

Betekent dit ook meer werk voor de clubs?

Niet echt. Tenzij jij kansen ziet en mee wilt doen. Dan kan het niet anders dan dat we er een succes van gaan maken. Voetbalmensen spreken nu eenmaal dezelfde taal, ook al doet mijn enthousiasme soms anders vermoeden. 

 
 
EERDERE COLUMNS JAN DIRK
Lees alle eerdere columns van Jan Dirk op KNVB.nl.
 
Jan Dirk van der Zee is directeur amateurvoetbal KNVB. In zijn wekelijkse column bericht Jan Dirk over alles wat voetbal mooi maakt (en soms lastig) en geeft hij zijn kijk op het voetbal en het verenigingsleven. Reageren? Dat kan via jandirk.vanderzee@knvb.nl.
 

KLAAR VOOR DE VOLGENDE VERANDERINGEN?

1-907

Terwijl ik vorige week in Alberto Tomba-stijl de Russische Beer in de ogen keek, slalomden mijn gedachten met me mee naar beneden, het Oostenrijkse dal in. Volgens Djoedie, mijn vrouw, kon ik zelfs bij -25 graden Celsius het piekeren niet laten. Wat had het nou voor zin, om me druk te maken over het feit, dat het allemaal zo stil bleef, er nauwelijks kritiek kwam en de media het onderwerp links lieten liggen? Ik was toch op vakantie… en … hallo, die volgende fase met nieuwe wedstrijdvormen in het pupillenvoetbal gaat toch pas over vijf maanden spelen?

Tsja, ze had een punt, maar het blijft natuurlijk opmerkelijk, dat we na de hoos van kritiek, bij de introductie van de eerste fase van wijzigingen Onder 8 en 9, het nu, aan de vooravond van de veranderingen voor Onder 12, 11 en 10, zo tam is, ondanks dat het nodige gaat veranderen in het komende seizoen. De laatstgenoemde leeftijdsgroep zal bijvoorbeeld 6 tegen 6 gaan spelen op een kwart veld en de eerstgenoemde leeftijdscategorieën 8 tegen 8 op een half veld. Bovendien geldt voor de teams Onder 10 hetzelfde als voor Onder 8 en 9: er worden geen uitslagen gepubliceerd of ranglijsten bijgehouden.

Wellicht is het zo rustig, omdat clubs de veranderingen al goed in praktijk hebben gebracht dit seizoen. In de tussentijdse evaluatie die we nu organiseren, zien we dat verenigingen, ondanks de organisatorische belemmeringen, allemaal in staat zijn geweest de wedstrijden te organiseren in de juiste vorm. Daar zijn we ook zo trots op als KNVB, het toont de kracht van ons voetballandschap.

Duidelijk is wel geworden, dat bepaalde onderdelen van de nieuwe wedstrijdvormen niet uit de verf komen, waaronder de time-outs. Deze moeten beter benut worden als moment voor trainers, om hun aanwijzingen te geven aan de voetballertjes. Daarnaast merken we dat meerdere verenigingen (incluis de KNVB) nog moeten wennen aan die andere grote verandering voor Onder 8 en 9; de wijze waarop we de competitie indelen. De regel is dat we dit niet meer op geboortedatum doen, maar het geboortejaar aanhouden. Zo willen we voorkomen dat teams worden weggespeeld door kinderen die veel groter zijn.

Uit de tussentijdse evaluatie weten we inmiddels ook, dat clubs die vroegtijdig zijn begonnen met het informeren van hun achterban, de beste wedstrijden hebben gespeeld op organisatorisch vlak. De voetbalbond heeft daarom het initiatief genomen voor 36 bijeenkomsten in het land, waarin alle veranderingen centraal komen te staan en de aanwezigen materiaal meekrijgen om te delen met hun leden en vrijwilligers. Voor deze meetings schuiven KNVB- verenigingsadviseurs, -competitieleiders, -arbitrage en -voetbaltechnische professionals aan. In totaal hebben ruim duizend verenigingen zich voor deze bijeenkomsten aangemeld. Zijn we blij mee, maar het liefst willen we alle clubs erbij betrekken, zodat we zo min mogelijk beren op de weg zien.

Van die Russische Beer ben ik trouwens veilig teruggekeerd. Viel in de praktijk reuze mee, een hoop kouwe drukte.

 
 
EERDERE COLUMNS JAN DIRK
Lees alle eerdere columns van Jan Dirk op KNVB.nl.

WAT MOETEN WE DOEN OM JONGEREN TE LATEN SPORTEN?

 

1-840

Ik maak me geen illusies. Met deze column zal ik pubers niet direct bereiken. In het beste geval spreek ik ze aan via hun ouders of opa’s en oma’s, die het stukje lezen op onze site, de nieuwsbrief of de krant. Wil je tieners enthousiast maken voor voetbal, dan zal je de hulp nodig hebben van Youtube-voetbalhelden als Justin Kluivert of Soufiane Touzani. Maar dan nog. Zou het überhaupt helpen?

Er schoot van alles door mijn hoofd toen ik afgelopen woensdag bij sportminister Bruno Bruins was. Ik zat er samen met onder andere Michael van Praag, meerdere wethouders uit Amsterdam en de directie van NOC*NSF. Bruins is op het eerste oog een klassiek bestuurder met een loopbaan in de top van de overheid en het bedrijfsleven. Anders dan ik aanvankelijk dacht, is zijn kijk op de rol van de Haagse overheid modern, pragmatisch en fris. In het gesprek kwam hij meteen to the point. Hij zei: ‘Ik ga jullie niet helpen met problemen die jezelf kunt oplossen. Ik wil iets oppakken, waarmee ik echt betekenisvol kan zijn. Is er iets waar jullie zelf niet uitkomen?’

Vanuit het voetbal heb ik er wel een paar. Zoals veiligheid en de mate waarin iedereen zich thuis mag voelen in onze sport, maar één onderwerp bezorgt ons de meeste kopzorgen: Hoe houden we de jeugd aan het voetballen? En als je het breder trekt, wat moeten we doen om kinderen in de toekomst te laten sporten of bewegen? Welk kruid is er gewassen tegen overgewicht? In sommige stadswijken in Nederland is één op de vier kinderen te dik.

Vooral bij jongens vanaf twaalf jaar neemt de zin om in clubverband te voetballen af en schrijven we bij de voetbalbond meer spelertjes uit dan erbij.  Meest genoemde reden voor het vertrek, is de trainer. Maar ook de doordeweekse training en elk weekend spelen, blijkt te veel van het goede. Dikwijls wordt de nieuw verworven vrije tijd hangend achter het beeldscherm opgevuld. Vanaf die plek bepaal je namelijk zelf wanneer je speelt, of geen zin meer hebt.

De KNVB zal daarom de komende jaren aan de bal moeten zijn met beleid, waarmee voetbal veel persoonlijker en aantrekkelijker wordt gemaakt. Denk aan nieuwe spelvormen, doorontwikkeling van het competitieaanbod en aanpassingen van de spelregels om het voetbal sneller, leuker en spectaculairder te krijgen. Toch ben ik bang, dat we het daarmee niet gaan redden. De overheid zal als scheidsrechter veel meer rood moeten geven aan organisaties die de jeugd ongezond eten en drinken blijven voorzetten. Het is daarnaast noodzakelijk om gemeenten, scholen, ouders en kinderen te coachen naar buiten te gaan en minder binnen te zitten. Dat begint trouwens met de inbreng van de jongeren zelf. Zijn we bijvoorbeeld toe aan een jeugdsportraad op nationaal niveau? Moet er meer inbreng komen van pupillen in het bestuur van gemeenten, bonden en clubs? Of liggen de oplossingen op een ander speelveld? Ik hoor graag de ideeën van jullie kinderen of kleinkinderen, want op 5 februari zit ik weer bij de minister. Zou jammer zijn als we die kans voor open doel missen.
 
 
 
EERDERE COLUMNS JAN DIRK
Lees alle eerdere columns van Jan Dirk op KNVB.nl.

VERLANGEN NAAR VOETBALVERNIEUWING

 

1-840

De deadline voor het aanstellen van de nieuwe bondscoach van het Nederlands elftal is eind maart. Ik kijk daar reikhalzend naar uit want we kunnen met het amateurvoetbal nog zulke mooie resultaten boeken, als het met Oranje slecht gaat, overschaduwt dat al het andere bij de bond. Ik zie zijn komst daarom als voorbode van veel meer positieve ontwikkelingen in het voetbal.

Zelf hoop ik zo snel mogelijk een punt te kunnen zetten achter het gezeur binnen de voetbalpiramide. Verschillen van inzicht over licentievoorwaarden en de beloften voeren daarin nog steeds de boventoon. Zodoende werken we nu aan een voorstel waarin het voetbal weer volledig centraal komt te staan. In de komende bondsvergadering verwachten we groen licht te krijgen voor deze aangepaste opzet.
                           
In de Volkskrant las ik vorige week een mooi verhaal van Willem Vissers over Wim Jonk. Laatstgenoemde geeft jeugdtrainingen volgens de leer van Cruijff. Hij is volop aan het vernieuwen en speelt nu onder meer op kleinere veldjes met minder spelertjes om aan de basistechniek van de jeugd te werken. Jonk ziet deze hervormingen als belangrijke voorwaarden om het Nederlands voetbal opnieuw uit te vinden. Zijn zienswijze sluit naadloos aan bij de visie van de KNVB en onderstreept de kracht van de nieuwe wedstrijdvormen voor pupillen, die we aan het begin van dit seizoen hebben geïntroduceerd (Onder 8 en 9). Na de zomerstop volgt de tweede fase veranderingen voor Onder 10, 11 en 12. Ook zij zullen in compactere formaties gaan spelen op een kwart veld (Onder 10/ 6 tegen 6) en een half (Onder 11 en 12/ 8 tegen 8). De komende maanden gaan we zoveel mogelijk clubs kennis laten maken met deze nieuwe wedstrijdvormen.
 
Dit nieuwe jaar zetten we eveneens vervolgstappen in de verdere ontwikkeling van het vrouwenvoetbal. Na het fantastische jaar 2017 - waarin de OranjeLeeuwinnen bondsridders zijn geworden en het elftal tot sportploeg van het jaar werd gekozen, wordt het nu tijd om veranderingen door te voeren in de eredivisie voor vrouwen. Daar maak ik mij eerlijk gezegd best een beetje zorgen over. Vanwege een gebrek aan geld blijken we niet in staat om de beoogde topcompetitie te organiseren en talentvolle speelsters te behouden. Of ik kansen zie? Absoluut. Ik ben ervan overtuigd dat we met de collega’s van het betaald voetbal een oplossing kunnen bedenken. Daarbij helpt de komst van Eric Gudde. Sinds zijn aantreden als directeur betaald voetbal, verloopt de samenwerking met de amateurtak binnen de bond steeds beter. Sterker nog; binnenkort bespreken we het eerste gezamenlijk plan met onze toezichthouders. Een van de belangrijkste onderdelen van dat plan behelst een alternatief voor de opvolging van de vertrokken technisch directeur. Het idee is om nog dit jaar te gaan werken met een directie, die zich louter en alleen richt op de ontwikkeling van het voetbal zelf.
 
2018 belooft een bijzonder voetbaljaar te worden, let op mijn woorden.
 
 
 
EERDERE COLUMNS JAN DIRK
Lees alle eerdere columns van Jan Dirk op KNVB.nl.

Welke dode hoeken heeft de Nederlandse jeugdvoetbalscouting?

Frans´ Voetbalvisie

Het Nederlandse voetbal is momenteel op een dieptepunt aangeland. Er zijn tijden geweest dat het Nederlandse voetbal innovatief en trendsetter was en wereldtoppers voortbracht. We zijn, verblind door het succes van het Nederlands Elftal en murw door het grote geld in andere landen, ingehaald door vele landen. Dit terwijl er zeker kansen liggen door weer innovatief te zijn en te leren van de landen om ons heen. Op deze site ben ik kritisch op de huidige situatie, probeer ik discussies op gang te brengen en oplossingen aan te dragen.

Lees het hele stuk op Frans´ Voetbalvisie

 

RUST IN DE TENT

Als je langs de lijn staat, en de KNVB van een afstandje hebt gevolgd, vind je misschien dat de bond dit jaar een slechte wedstrijd heeft gespeeld. Per slot van rekening ontstond er een hoop gedoe rond de voetbalpiramide, rommelde het binnen de top van het betaalde voetbal en wist het Nederlands Elftal zich niet te plaatsen voor het WK in Rusland.

Toch kan ik geen andere conclusie trekken, dan dat 2017 een goed jaar was voor het amateurvoetbal. Met aan het begin van het seizoen één van de grootste wijzigingen sinds de jaren ’70: de nieuwe wedstrijdvormen voor pupillen. Het spel gaat daardoor sneller, ieder spelertje komt (veel) meer aan de bal en op het moment dat het even niet loopt, lossen de voetballertjes het zoveel mogelijk onderling op. Na de aanvankelijke storm van kritiek, beginnen zelfs de meest verstokte tegenstanders plezier te krijgen in de veranderingen. 

Stil kan ik ook nog steeds worden van de OranjeLeeuwinnen. Met hun prestatie hebben zij het vrouwenvoetbal permanent op de kaart gezet en de voetbalsport laten vonken en knetteren van ambitie. Dat merken we aan de stijf uitverkochte stadions en de stormloop van meiden op voetbalverenigingen in het land. Bepalende factor voor deze populariteit is de wijze waarop ze hun fans benaderen: Open, relaxt en toegankelijk. Nog steeds zie ik het beeld van het meisje voor mij, dat een ‘Eat & Greet’ had gewonnen met Vivianne Miedema, haar voetbalheldin. Goud waard!

2017 kan wat mij betreft een nog prominenter plekje in de prijzenkast krijgen, als ik bij elkaar optel hoeveel clubs we dit jaar hebben mogen helpen om kleine en grote uitdagingen aan te gaan. Van wervingscampagnes voor nieuwe vrijwilligers, tot weten waar je met de vereniging naar toe wilt. Van spelregelavonden, tot initiatieven voor eenzame ouderen. De KNVB slaagt er steeds beter in om daar te zijn waar het voetbal ondersteuning verdient. Zelfs in figuurlijke zin. Neem onder meer de succesvolle introductie van de Wedstrijdzaken-app, waarmee de plastic spelerspassen (en de wedstrijdformulieren) zijn vervangen door digitale versies. Daarnaast lanceerden we het online trainersplatform Rinus (een plek waar trainers makkelijk hun oefenmateriaal vandaan kunnen halen) en VoetbalTV (videopalen met voetbalregistratiesystemen).

Maar misschien nog wel de belangrijkste verdienste van dit jaar is dat we rust in de tent hebben gekregen en grote stappen wisten te zetten in de verwezenlijking van onze ambitie: Groeien naar een moderne bond voor iedereen die van voetbal houdt. Ongeacht wie je bent, wat je doet of waar je vandaan komt.

Voetbal is wat ons verbindt.

Geniet van de feestdagen en een mooi nieuwjaar!
 
 
EERDERE COLUMNS JAN DIRK
Lees alle eerdere columns van Jan Dirk op KNVB.nl.

De Nieuwjaarsreceptie.....de verbinding.....en dat was het dan.....

Je ziet ze langzamerhand weer allemaal voorbijkomen...De Nieuwjaarsreceptie.....het MOMENT om met elkaar in verbinding te gaan. De ene afbeelding nog mooier dan de ander....en vliegen als paddestoelen uit de facebook grond. Ben je graag op de hoogte van al het voetbal op Facebook, Instagram, Twitter en Linkedin? Dat is leuk maar de nieuwjaarsrecepties vliegen je om de oren. Bij elke vereniging gaan we eens lekker met elkaar in gesprek bij dit soort bijeenkomsten.

Lekker lol maken, vreten en zuipen, want tja die eerste 10 bonnetjes zijn gratis. Maar wat zo belangrijk is? We gaan praten met elkaar, communiceren met een duur woord. We gaan praten met mensen die we eigenlijk het hele jaar door amper gezien hebben laat staan gesproken, en laat staan weten wat ze allemaal doen voor de club. Maar dat geeft toch niet? Als we nu effe lol hebben en dat veel met elkaar omgaan, kennis maken, effe lekker dansen met de voorzitter met de penningmeester en vooral ook de hoofdtrainer.....want ja we moeten elkaar verbinden, mensen binnen boord houden en dan gun je elkaar ook wel dat drankje. De toespraak van de voorzitter....oh heerlijk we horen bij we de vereniging......samen zijn.....

 

Inmiddels is het al bij twaalven en langzamerhand gaan de wegen scheiden, we nemen nog een laatste slok want het is eigenlijk te gezellig om naar huis te gaan.....en bij afscheid vallen we allen in elkaars armen en hopen op een goed, sportief en gelukkig 2018. Met goede voornemens en iedereen gaan we betrekken bij de vereniging.

 

2018

 

Inmiddels is het 2018, de drank, de oliebollen maar ook de gezelligheid is gedaald tot het 2017 punt.....Oh ja hadden we het niet tijdens de toespraak over verbinden? We gaan nieuwe leden werven, we gaan onze vrijwilligers helpen, stimuleren, koesteren en open staan voor nieuwe ideeën. Ja dat zouden we gaan doen, was toch maar mooi gezegd tijdens de nieuwjaarsreceptie.

In februari gaan we weer de wei in....en we kijken elkaar aan, wie was die man ook alweer? Dan wordt opeens de hoofdtrainer weer ontslagen.......wegens tegenvallende resultaten.....trouwens ik ga maar eens in gesprek met de trainer van de JO7-5 want ik wil gewoon dat mijn zoon hoger komt anders leg ik mijn coaching neer en ga ik lekker met hem op wielrennen. Kan ie lekker zijn eigen ding doen....Oh ja heb ik gedanst met die scheids? Jeetje dat was toch die man die er geen moer van kon? Die benadeelt alleen maar onze teams....wat een loser......    

 

Welkom in 2018...maandelijks een receptie?

 

Dachten we even aan welkom in het nieuwe 2018 2.0. De neuzen staan allemaal dezelfde kant op, want dat zei die voorzitter toch op 14 januari?  Mensen vergeten zo gauw, kunnen we niet beter een maandelijkse receptie houden voor iedereen, dat houdt de gelederen binnenboord.

Jeetje weer een feessie.......hieperdepiep!

 

Mensen allen een prettige zondag    

 

Column Marcel Wagenhuis         

CODE ROOD

Ik ben van de generatie Ignace van Swieten, Mario van der Ende en Dick Jol. Ik ben ook van de generatie hi-ha-hondenlul en niet mekkeren tegen de scheids. Natuurlijk, er gebeurde bij ons ook weleens wat, maar zoals het nu gaat, zo zout heb ik het nog niet gegeten. Neem het citaat uit deze brief, die ik kortgeleden ontving van het bestuur van de Haarlemse Scheidsrechtersvereniging; nota bene we hebben het hier over mensen die vrijwillig fluiten:

‘De amateurwedstrijd in de vijfde klasse tussen het eerste elftal van VINCI ’63 en Weteringdorp is gestaakt nadat de scheidsrechter werd belaagd door spelers en een kopstoot had gekregen. Bij de wedstrijd in de vierde klasse tussen FC Bayrakterspor 1 en V.V. Poldergasten 1 moest de scheidsrechter over de omheining springen om een veilig heenkomen te zoeken en uiteindelijk wist de politie hem uit zijn benarde positie (kleedlokaal) te bevrijden.’

        Korte lontjes, structureel wangedrag, maatschappelijke verharding, botsende (club) culturen, partijdige scheidsrechters, weinig sociale controle en een beperkte spelregelkennis… Wie na de dood van grensrechter Richard Nieuwenhuijsen dacht dat we flinke stappen vooruit hebben gemaakt in het voetbal, ziet het misschien wel te rooskleurig in. Er is in de afgelopen jaren weliswaar sprake van een daling van het aantal excessieve overtredingen, zo blijkt uit de VSK– monitor (Veilig Sport Klimaat), maar het voetbal is nog steeds zwanger van agressie. Met name in de kelder van het amateurvoetbal mogen we van geluk spreken, dat zaken nog niet meer uit de hand zijn gelopen.

De brief uit Haarlem is exemplarisch voor de noodkreten uit het land. Daarin staat één boodschap centraal: ‘In het voetbal zijn wij zaken normaal gaan vinden, die nergens anders getolereerd worden. Er komen bij ons meer excessen voor, dan in welke sport ook. De grens is bereikt.’

Een conclusie die overigens niet strookt met de cijfers van de KNVB Tuchtrechtspraak. Elk nieuw jaar zien wij in de officiële cijfers een daling van het aantal incidenten. Kennelijk gebeurt er dus van alles op de velden, waar geen melding van wordt gemaakt. Werkt dat misschien hetzelfde als bij een gestolen fiets? Je doet geen aangifte, omdat je denkt dat er toch niks aan wordt gedaan? Of is dit toe te schrijven aan schaamte, onwetendheid of angst voor nog meer ellende?

Ik heb helaas de antwoorden niet op deze vragen. Wat ik wel weet, is dat de zorgen van scheidsrechters in alle geledingen van het voetbal zo groot zijn, dat het woord ‘staken’ al is gevallen. Overigens een middel waar ik niet in geloof, maar mochten we in een massastaking terechtkomen, zouden we raar opkijken. Het voetbal ligt dan plat: code rood.

Evenwel doet de KNVB er alles aan om agressie op de voetbalvelden te stoppen. Clubs die problemen veroorzaken hebben we scherp in beeld en gaan met de KNVB in gesprek. Zien we geen verbetering, dan nemen we afscheid. Toch blijft het allemaal voetballen in hoog gras, wanneer spelers en het publiek hun houding naar de scheids niet 180 graden willen omgooien. Betekent? Geen discussies meer. Hij of zij leidt het spel. Jij niet.

Respect graag.

P.S. De namen van de voetbalclubs in dit stuk zijn verzonnen. De rest is jammer genoeg echt.

 

EERDERE COLUMNS JAN DIRK
Lees alle eerdere columns van Jan Dirk op KNVB.nl.

Column: Wat is een talent jou waard?

 

VTOC1Zo zit je te brainstormen, waar zou ik het nu eens over hebben? Tja dan kom je toch gauw terecht bij het scouten, wellicht één van de oudste vrijwillige functies die er bestaan binnen het amateurvoetbal en waar de speler zodra hij een kontrakt tekent bij een BVO goed mee weg komt.

 

In de periode dat ik mag scouten voor onze nationale bond kun je bijna elk weekend wel op pad gaan. Er zijn zoveel clubs, er zijn te weinig scouts, maar zoveel talent dat je nog zoveel teams kunt vormen, ook van die talenten die net niet het positieve eindoordeel halen. Maar één ding weet ik zeker. Als je deze "B" groep extra gaat trainen, krijgen ze net dat zetje om wel bij de laatste groep te komen.

Wie leidt ze verder op?

 

Regelmatig kijk je wedstrijden en word je vaak aangeklampt, wil je mijn zoon bekijken? Als je alles moet bekijken mag je zeker een dagvergoeding gaan vragen, dus selectief zijn met de wedstrijden.

Wat ons dan ook opviel bij de scholing die gegeven wordt in Friesland? En daar zit vaak ook het probleem. De grootte van de clubs.

 

Parels

Twee meiden die voetballen bij vv Makkum en vv Arum, voor velen een giga afstand die amper met de auto te bereiken is maar met de boerenkar des te beter. Dus worden dit soort plaatsen gewoon overgeslagen. Deze 2 meiden met Friesche inslag hebben zich ontwikkeld als talentvolle meiden waarbij beiden nu bij de jongens zijn gaan voetballen. Tijdens de wedstrijdtrainingen zagen we het talent al....en vragen zijn jullie al gescout door de bond of ene sc Heerenveen? Nee, riepen ze in koor. Tja die kleine cluppies ook.....worden die wel gezien...of is er gewoon geen tijd voor? 

Nu denk ik dat we in de nabije toekomst wil je iedereen in beeld krijgen meer velden moeten afstruinen wil je unieke talenten aan je binden. Oh ja en diegene die te laag voetballen.....meld je bij de club en geef aan dat je het nivo te laag vind om jezelf te ontwikkelen en kom in beeld bij al die scouts....zoekend naar die ene parel....ook uit de lagere teams....maar bewust laag zijn gehouden.....

Nu het geld nog voor nog meer scouts en stropen we nog meer de velden met plezier af.....naar nog meer pareltjes...

 

Fijne Sinterklaas.

 

Dit wordt een hit

Wilco,
Heb je het gehoord? We hebben de Customer Data Award 2017 gewonnen.
Jan Dirk

        Uhhh. Gefeliciteerd! Wat is ut?
        Wilco

Een prijs waaruit blijkt dat wij als de beste onze profielen en data van voetballers en liefhebbers (on/offline) weten om te zetten naar producten/diensten/services voor onze leden en verenigingen. Daarmee maken we het voetbal makkelijker, leuker en interessanter ;)
JD

        Pffff. Goed verhaal, zou je niet beter wat wedstrijdjes kunnen gaan organiseren en
        zorgen dat het talent doorstroomt? Volgens mij hebben we daar meer behoefte aan.
        W. :)

Vorige week besloot ik het nieuwsbericht dat we de Customer Data Award 2017 hadden gewonnen onder embargo met een paar mensen te delen. Liever gezegd: uit te proberen. Ik had zelf namelijk nog nooit van de prijs gehoord en ik wilde eens weten wat een aantal goede bekenden in de voetbalwereld ervan vond. Niets, bleek snel. Althans, ze vinden het te ver afstaan van de sport en wat een voetbalbond moet doen. Snap ik. Voor mij is het vooral een teken, dat we de juiste stappen aan het zetten zijn om onze ambitie waar te maken: zoveel mogelijk mensen laten genieten van voetbal. Goede informatie over wat de leden doen en beweegt, is daarbij essentieel.

Daarom komen we ook tot veel nieuwe initiatieven. Zo maakten we de afgelopen weken de oprichting bekend van het KNVB Ouderpanel en kondigden de officiële start aan van VoetbalTV. Eerstgenoemde roepen we in het leven om vaders en moeders te betrekken bij het spel en meer stem te geven. Laatstgenoemde is een unieke samenwerking met Talpa Network, het mediabedrijf van John de Mol, waarmee we een platform creëren voor het uitzenden van wedstrijden in het amateurvoetbal. Dit gaan we doen met adembenemende technologische ontwikkelingen, zodat iedereen die van voetbal houdt (of gaat houden), op ieder moment van de dag kan kiezen, wat hij of zij persoonlijk de moeite waard vindt. Naast het live uitzenden van de wedstrijden, willen we bovendien dat VoetbalTV hét sociale platform wordt voor de amateurvoetballer. In mijn column heb ik er al een paar keer over geschreven. Nadat ik vorige week met eigen ogen heb gezien wat het team van John de Mol uit de grond stampt, is geen andere conclusie mogelijk: dit wordt een hit.

Maar we zijn er nog lang niet. De KNVB heeft als ambitie om een bond te zijn, die bouwt aan voetbal, waar iedereen zich thuis voelt en waarvan niemand uitgesloten is. Een sport waarin het alleen nog maar draait om het plezier van het spel, verbroedering en verbinding.

Ik appte dat laatste - op het gevaar af te worden versleten als een hardcore voetbalidealist - ook naar Wilco. Zijn respons was hard maar helder:

        JD
        Ik stop met dat ge’app, wanneer drinken we weer gewoon eens een biertje?
 
EERDERE COLUMNS JAN DIRK
Lees alle eerdere columns van Jan Dirk op KNVB.nl.

ER VALT MEER TE WINNEN, DAN WINNEN

“Mijn zoontje is competitief ingesteld, die vindt er niks meer aan als hij geen kampioen kan worden.”
Voetbalvader op KNVB-Facebook

“Bedankt hoor KNVB, dat jullie het voetbal naar de kloten helpen.”
Oranjefan op Twitter

“Het is een grote fout om te stoppen met de competities voor de jeugd Onder 9. Mede daardoor zal Oranje genoegen moeten nemen met een marginale rol in het internationale voetbal.”
Een aantal deskundigen bij de bekende televisieprogramma’s en kranten

          Nu het Nederlands elftal is uitgeschakeld voor het WK in Rusland, hoor je steeds meer mensen zeggen, dat winnen in ons land niet belangrijk genoeg wordt gemaakt. Het zou de spelers ontbreken aan de echte wil om de tegenstander te verslaan. Dat zou weer te maken hebben met de jeugdopleidingen. Kinderen krijgen domweg niet meer mee, hoe ze moeten overwinnen. Door het afschaffen van de competitie bij de jeugd Onder 9, wordt dat alleen maar erger, veronderstelt men.

Ik kom zelf uit een voetbalomgeving waarin winnen voorop stond. Liever een geniepige 1-0 winst, dan vrijuit spelen en verliezen. Het boeide niemand of je lekker had gespeeld, een mooie dribbel had gemaakt of een bal onderkant lat in het doel had gelegd. Precies die dingen die voetbal zo leuk maakten en maken. Wilde ik dan niet winnen? Natuurlijk wel, ik vrat het gras op, maar het mooiste vond ik het om te dribbelen, een bal af te pakken, dingen te leren die ik nog niet kon en van de coach te horen, dat ik een fan-tas-tische actie had gemaakt. In mijn herinnering leefde de competitie niet toen ik zo klein was. De ranglijst speelde pas, zodra trainers of ouders erover begonnen.

Ik las daarom met veel plezier het interview met Bob Browaeys van de Belgische voetbalbond, in Voetbal International. Hij is verantwoordelijk voor de talentontwikkeling in Vlaanderen. Evenals wij, geloven zij in goede jeugdtrainers, kleinere veldjes, voetbal tegen gelijken (spelen tegen spelers uit je geboortemaand) en het afschaffen van de competitie bij de jongste pupillen (in België wordt pas vanaf Onder 14 een ranglijst bijgehouden). Net als bij ons, draait alles bij hen, om het spelplezier en de individuele ontwikkeling van spelertjes.

Volgens Browaeys verlangt dat een andere manier van kijken binnen het voetbal. In plaats van de focus op het resultaat van de wedstrijd (winnen), moeten we naar zijn smaak veel meer oog hebben voor de winnaarsmentaliteit van jonge spelers. Hoe ze reageren bij een achterstand, wat ze doen als ze de bal verliezen, of ze initiatief tonen, coachen en ze een Winning mindset hebben. “Als dat erin zit, is daarna alles te ontwikkelen,” zegt BobBrowaeys in VI. “Opleiden staat bij ons juist diametraal op winnen. Een jeugdtrainer komt zijn eerste training geven met als achtergrond: winnen. Die mentaliteit moet overboord. Als jeugdtrainer vraag je dingen van spelers die ze nog niet beheersen. Jij helpt ze dat wél te kunnen. Dát is je taak. Je moet jeugdtrainers beoordelen op de som van de gemaakte vooruitgang van al hun spelers. Maar ze dat laten inzien, is moeilijk.”

Eerlijk? Ik vind het zelf ook nog steeds verrekte lastig. Als mijn dochters terugkomen van een wedstrijd, moet ik nog regelmatig mijn vraag inslikken:

‘En… gewonnen?’
 
EERDERE COLUMNS JAN DIRK
Lees alle eerdere columns van Jan Dirk op KNVB.nl.

WORDT VOETBAL ZO EERLIJKER?

Het zingende geluid van een kunststof voetbal. Mike Boddé schreef erover in zijn nieuwe boek Tril, een audiografie. De componist verliest langzaam zijn gehoor en besloot ruim voor die tijd een boek te schrijven met alle geluiden, die zijn leven mede hebben bepaald. Toen ik hem erover hoorde vertellen, afgelopen zaterdag in de Tros nieuwsshow op Radio 1, kreeg ik meteen zin om te gaan voetballen. Op het pleintje bij ons in de buurt, achter de school. Je moest even over het hek klimmen en we speelden in ons eigen San Siro. Met aan de zijkant van het plein, een grote garage, zonder deuren. Scoorde je daarin, dan galmde het geluid van jouw goal nog minimaal tien seconden na. Daar deed je trucs, die je nog nergens anders durfde te laten zien en probeerde allerlei nieuwe manieren uit om het spel spannender te maken. Regels? Die waren er nauwelijks. Je had respect voor elkaar en als je echt iets deed wat niet door de beugel kon, floot de groep je terug.

Het zou naïef zijn om te denken, dat dit de toekomstige manier van spelen wordt: op gevoel, zonder arbiters, grensrechters en met instant regels die het spel nog leuker maken. Toch bespeur je in ons voetbal steeds meer drang om het spel te veranderen en aan te passen. Zo speelden FC Lisse en Quick Boys vorige week dinsdag een wedstrijd met drie mogelijk nieuwe spelregels, die ze geheel uit eigen beweging testten:

  1. De self pass, waarbij spelers een vrije bal nemen door te dribbelen
  2. Inschieten in plaats van ingooien
  3. Penalty's krijg je alleen nog maar als je wordt gehinderd bij een duidelijke scoringskans. 

Na afloop van de wedstrijd in Lisse konden nog geen echte conclusies worden getrokken, behalve dat de self pass en het indribbelen (regels die nu al succesvol worden toegepast in het pupillenvoetbal) het spel sneller en vloeiender maakten. Stelliger was men na mijn stukje ‘Geen clubgrensrechters, geen gedoe?’, waarin ik voorstelde buitenspel af te schaffen of met clubgrensrechters te stoppen. Uit de honderden reacties, viel één conclusie te trekken:

           Met buitenspel doe je het nooit goed. Ook al heb je de meest eerlijke assistent-scheidsrechter, die er te vinden is. Als hij of zij vlagt voor buitenspel, ontstaan er in de meeste gevallen discussies en het levert voortdurend gedoe op. Het is beter om er in de lagere klassen van het voetbal mee te stoppen. Laat in ieder geval veel meer over aan de scheidsrechter en houd op met clubgrensrechters. In Duitsland, Scandinavië en Amerika doen ze dat al jarenlang succesvol.

Ik kreeg slechts één reactie tégen het afschaffen van buitenspel. Volgens de schrijver zou het buitenspel zetten van die regel de snelheid uit het voetbal halen. Tientallen andere schrijvers hadden eveneens over dat aspect nagedacht. Conclusie: ‘In het hockey gaat het toch ook goed? Die sport is er na het afschaffen van buitenspel zeker niet minder op geworden.’

EERDERE COLUMNS JAN DIRK
Lees alle eerdere columns van Jan Dirk op KNVB.nl.




IS 11 TEGEN 11 NOG ZALIGMAKEND?

Geachte heer Van der Zee,

In Denemarken hebben ze geen grensrechters meer bij het amateurvoetbal en dat werkt prima.
Wij hebben er de laatste 5 jaren toernooien gespeeld. Wanneer de spelers weten, dat er geen grensrechter is, accepteren ze dat.
De scheidsrechter kan niet alles zien en zal af en toe een buitenspelsituatie verkeerd beoordelen, maar dat gaat over en weer.
Het is een kwestie van gewenning.
Van mij mogen ze dat in Nederland ook invoeren.

Met vriendelijke groet,
Marcel van Straaten

Dit bericht ontving ik op mijn column over assistent-scheidsrechters die iets te enthousiast voor hun vereniging vlaggen. Een grote irritatiefactor in het amateurvoetbal, zo blijkt. De afgelopen dagen ben ik overspoeld door e-mails met verrassende oplossingen en inzichten. Er leven genoeg verfrissende ideeën in het voetbal. Daarom maak ik mij geen zorgen over de nieuwe ontwikkeling in ons voetbal: een terugloop van het aantal leden. Voor het eerst sinds 2014 kregen we in het seizoen 2016/2017 te maken met een afname van 1,1 procent tot ruim 1,2 miljoen leden (- 14.000). De afname is het grootst bij jongens Onder 7 (- 5,75 procent) en Onder 13 (-3,81 procent). Andersom groeiden de jongens Onder 19 met 4,45 procent en nam het aantal vriendenteams fors toe (in de leeftijdscategorie 35-45). Ook steeg het aantal voetbalsters naar 154.048 leden. De effecten van het Europees Kampioenschap zijn daar overigens nog niet in meegerekend.


Komt deze daling als een verrassing? Geenszins. De ontwikkeling past in de maatschappelijke trend, dat kinderen en volwassenen steeds vaker ‘ongebonden’ willen sporten. Hardlopen, fietsen of voetballen doen ze steeds liever zonder lidmaatschap van een vereniging. Dat heeft te maken met een gebrek aan tijd, de aantrekkelijkheid van traditionele sporten, het imago (veiligheid), trainers (een slechte trainer-coach is het meest gehoorde argument van voetballers om te stoppen) en de toenemende individualisering van de samenleving. Daarom kunnen we een grote groei voor het voetbal op onze buik schrijven. Als we in de komende jaren willen groeien, moeten we stoppen met het starre denken in één zaligmakende vorm van ons spel: 11 tegen 11. Met deze one size fits all-benadering, kom je er niet meer. Deze tijd vraagt om verschillende voetbalvormen voor een breed scala van voetballiefhebbers, die we op een zo persoonlijk mogelijk en toegankelijke manier moeten aanbieden. Met die intentie zijn we begonnen met ‘vriendenvoetbal’, ‘7 tegen 7’, ‘Kicks’ en de nieuwe wedstrijdvormen voor pupillen. Het is motiverend om te zien, dat het aantal vriendenteams vorig jaar fors is gestegen. Maar ook andere initiatieven die we hebben ingezet om het voetbal aantrekkelijker te maken, worden nu in het land opgepakt en omarmd. Een goed voorbeeld is Rinus, het onlinetrainersplatform met gratis oefenstof voor iedereen die voetbaltraining geeft (20.000 apps zijn er inmiddels gedownload).

Toch zullen we de komende jaren nog meer energie moeten stoppen in het begrijpen van de mensen die jong of oud tegen een balletje willen trappen en tegelijkertijd waakzaam zijn voor de irritatiefactoren van het voetbal. Partijdige assistent-scheidsrechters bijvoorbeeld, daar ga ik u volgende week meer over vertellen.

 
EERDERE COLUMNS JAN DIRK
Lees alle eerdere columns van Jan Dirk op KNVB.nl.

Column: En we hebben geen talent?.....kom nou......

Dat is toch wat ik mij dagelijks afvraag. Hebben we nu eigenlijk net zoveel talent als vroeger in de tijd van onze nationale topvoetballers!

Een aantal maanden mag ik mij verheugen om deze talenten op te sporen om deel te nemen aan het Jeugd Plan Nederland. Dit JPN is de ideale opstap om jeugdspelers de kans te geven om ooit bij een BVO terecht te komen.

 

Kleine vereniging

Laten we nu eens bij het begin beginnen. Je kijkt veel wedstrijden, ziet veel wedstrijden en er zijn altijd wel spelers die je opvallen, spelen die eingenlijk wel op hun of haar nivo? Dat is een vraag die we ons allemaal mogen stellen. Afgelopen week waren we weer in het Friese en zien we daar al weken enorme meisjestalenten....dan ga je de vraag stellen.....ziijn jullie al benaderd door een scout van de KNVB of bijvoorbeeld door sc Heerenveen. Nee zeggen beiden....maar dan vragen wij ons af hoe kan dat nou, is dat nou verborgen talent of wordt er weinig gekeken naar de kleinere clubs ver van de grote steden?

We kunnen de hand er niet onder leggen maar heeft wel de aandacht nodig. Deze meiden hadden het "wauw" moment en zo goed dat ze kans moeten krijgen die ze verdienen. In feite komen we nu bij de reden wellicht? Het aantal scouts is niet dermate groot dat alle clubs in beeld gebracht kunnen worden, want wat doen de meeste scouts?

Kijken bij de grote verenigingen die op hoog nivo spelen....maar steeds meer zie je ook dat spelers in eigen omgeving willen spelen en dat gebeurt veelal bij de kleinere verenigingen. Dan is de vraag? Geven de TC afdelingen van deze clubs hun talenten door aan de bond zodat ook zij de kans krijgen om op hoger nivo hun of haar gelijke te ontmoeten?

Dat denken we niet uit angst dat spelers wellicht van club veranderen. en dat is in het geheel niet wat de intentie is, we willen talenten bij elkaar laten spelen en de kans geven op een mooi podium hun of haar kunsten te laten zien.

 

 

Opgegeven 

Wij hebben wel die 2 meiden opgegeven, hoewel ze bij kleine(re) verenigingen spelen. In feite doen we een oproep om ook eens jouw talenten door te geven zodat een scout ze kan beoordelen. Zo komen alle talenten aan bod en maken ze kans op een hoger nivo met leeftijdsgenoten te wedijveren waarvan de club ook weer van profiteert.

Wel een opmerking van mijn kant.....Regelmatig zie je dat spelers naar een een BVO vertrekken en komt van "onze Voetbalschool....."brrbrrbrr. rillingen....nee ze komen van een vereniging, een club....want daar voetballen ze al jaren en zijn daar opgeleid......als club mag je trots zijn, als voetbalschool ook.....maar niet zo prominent melden lijkt mij wel op zijn plaats.

Prettige dag verder

GEEN GRENSRECHTERS, GEEN GEDOE?

Als speler heb ik er ook misbruik van gemaakt tijdens thuiswedstrijden. De verleiding was te groot. Als je 1-0 voor stond, en geen tegendoelpunt kon gebruiken, deed ik twee vingers op mijn rug en Wiebe kwam meteen in actie. Zonder bezwaar stak hij de roodgele grensrechtervlag in de lucht en galmde de woorden over het veld: “Buitenspel scheids, dui-de-lijk.” De daaropvolgende scheldpartijen van de tegenstander en het publiek, deden hem niks. Wiebe had zijn plicht gedaan. Als v.v. Gorredijk maar won.

Elk team waartegen wij in die tijd speelden, had zijn eigen Wiebe langs de lijn lopen. Hardcore vlaggers voor de club, waren in het voetbal net zo gewoon, als enthousiaste marsmuziek, thee in plastic bekertjes en tuffen in het gras. In dat opzicht is er in de afgelopen veertig jaar nog niets veranderd, zag ik tijdens de eerste maanden van dit seizoen. Bij tientallen wedstrijden heb ik letterlijk met mijn handen voor mijn ogen gestaan. Zo slecht, partijdig en oneerlijk werd er gevlagd. In alle gevallen zorgde dat voor een broeierig sfeertje, waardoor je met de minuut meer het plezier in het spel zag verdwijnen. Doodzonde, als je het mij vraagt. Het kan en moet anders, dat weten wij inmiddels van Onder 13, waarmee we pilots draaien zonder grensrechters, maar ook van Onder 8 en 9, waarin wordt gewerkt met spelbegeleiders (en de teams het vooral met elkaar oplossen). Helaas is daarmee slechts een klein gedeelte van het probleem getackeld. Per week worden er 30.000 wedstrijden gespeeld en als jouw team niet in de hoofdklasse uitkomt, krijg je te maken met clubgrensrechters.

Daarom is het idee van Marco van Basten om de buitenspelregel af te schaffen zo gek nog niet. Buitenspel is immers de minst duidelijke regel in het voetbal en daarmee het perfecte excuus voor grensrechters om met hun vlag te wapperen als het verloop van de wedstrijd hen niet zint. Zonder, zouden we in één keer verlost zijn van het grootste deel van het gedoe en de agressie op de velden. Van Basten opperde dit voorstel eind 2015. De meest voor de hand liggende oplossing voor het probleem van de vlaggende clubsupporter lijkt niettemin, de doorontwikkeling van het e-learningprogramma voor assistent-scheidsrechters bij onze KNVB Academie. Deze cursus zal nog meer centraal moeten komen te staan in het bonds- en clubbeleid.

Gaan we daarmee het verschil maken?

Ik vrees van niet. Dit vraagstuk raakt een veel fundamenteler probleem in het Nederlandse voetbal: Grensrechters krijgen namelijk nauwelijks respect, zijn daardoor ontzettend moeilijk te werven en als je het eenmaal bent, dan doe je het zelden goed. Van clubheld tot loser,ben je in één armbeweging. Zelfs topscheidsrechters hebben moeite met het constateren van buitenspel. Ondanks de hulp van videobeelden. Je lost het dus niet op met een cursus vlaggen. Wil je geen goedwillende Wiebe’s meer als grensrechter in het voetbal, dan zijn heel andere maatregelen nodig. Ik heb ze jammer genoeg niet direct voor ogen, u wel?

Mail naar jandirk.vanderzee@knvb.nl

p.s. Bij v.v. Gorredijk denken ze nu: ‘Wie is in vredesnaam Wiebe? We hebben toch nooit een grensrechter gehad die Wiebe heette?’ Klopt. De naam heb ik verzonnen, de rest niet.

 
EERDERE COLUMNS JAN DIRK
Lees alle eerdere columns van Jan Dirk op KNVB.nl.

JAN DIRK V/D ZEE: GROEI VROUWENVOETBAL KENT GEEN GRENZEN

Ik heb een paar keer met u gesproken over het kantelmoment in het Nederlandse vrouwenvoetbal. Een wending waarmee de sport in één keer versneld zou doorgroeien. In aandacht, belang, aantallen, geld, ontwikkeling en alles wat deze vrouwensport tot misschien wel de grootste van Nederland en de wereld kan maken.

Het kwartje viel bij mij toen ik Zvonimir Boban met brede armgebaren door de KNVB Campus zag lopen: vrouwenvoetbal is in een fase terechtgekomen, waarin het voorlopig geen grenzen meer zal kennen. Oud-sterspeler Boban - na Gianni Infantino de belangrijkste man bij de FIFA - speelde in de jaren '90 bij AC Milan en wist in 1998, in de troostfinale van het WK in Frankrijk, van Oranje te winnen.

Boban wilde met een charmeoffensief Wiegman en Martens verleiden naar de gala-avond in Londen te gaan, maar het hielp niets

De Kroaat had spontaan het vliegtuig naar Nederland gepakt voor een onderhoud met bondscoach Sarina Wiegman en spits Lieke Martens. Zijn doel? Boban wilde met een charmeoffensief de dames alsnog verleiden maandag naar de gala-avond in Londen  te gaan, waar ze tot beste bondscoach en speelster ter wereld zouden worden gekozen. Wiegman had tot dan toe vriendelijk bedankt, omdat ze met haar team in voorbereiding is op de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Noorwegen. Boban had daarom net zo goed blokfluit voor ze kunnen gaan spelen, want ook zijn laatste troef, een privévliegtuig waarmee de twee snel uit en weer thuis zouden zijn, hielp niks.  

Kenmerkend

De reden van Wiegman en Martens om niet te gaan, is vooral praktisch ingegeven, en een tikkeltje tegendraads: de FIFA heeft bij de vaststelling van de datum vooral naar de speeldagen van de mannen gekeken. Aangezien Sarina Wiegman de voorbereiding door niets of niemand wil laten verstoren, moest ook dit onvergetelijke moment in hun carrières eraan geloven.

Bij de OranjeLeeuwinnen draait het nog puur om de sport.

Het is tegelijkertijd kenmerkend voor de wijze waarop de OranjeLeeuwinnen tegen het voetbal aankijken. Nog steeds draait het bij hen puur om de sport zelf, de prestatie, het teambelang en de erkenning.

Succes na succes

De vrouwen schieten van het ene succes naar het andere. Sarina Wiegman en Lieke Martens werden gekozen tot de beste coach en speelster van de wereld (wat een ongelooflijke prestatie, nogmaals gefeliciteerd!), de OranjeLeeuwinnen staan in een uitverkocht stadion tegen de Noren (elke wedstrijd is sinds het EK binnen een mum van tijd uitverkocht), Veronica heeft de televisierechten voor de kwalificatiereeks verworven (John de Mol gelooft in de vrouwen) en woensdagmiddag zijn we met de speelsters (en staf) te gast bij premier Rutte. Daarna rijden we door naar koning Willem-Alexander en koningin Máxima. Op Paleis Noordeinde wacht de voetbalsters een verrassing.

Ondanks zijn blauwtje vertrok Boban met een glimlach uit het Zeisterbos. Hij wist het: tegen deze generatie Nederlandse voetbalsters is geen kruid gewassen.

COLUMNS JAN DIRK V/D ZEEBekijk hier de eerder gepubliceerde columns van Jan Dirk van der Zee. Bron KNVB

Wil jij in het 2e elftal? Of wil jij nóóóg beter worden?

Mich

 

Vanmiddag een gesprek gehad over die 2e elftallen. Voorstander om van 2e elftallen Jong FC.....Op te zetten, waarom. Na de A periode is het niet zo makkelijk om in het 1e te komen? 2e Elftallen worden vaker door spelers gemeden en zien hun toekomst vervliegen.....Maak Jong.....elftallen voor spelers die verder worden opgeleid. Je opleiding is na de A tijd nog niet klaar. Clubs ga over tot Jong....teams/elftallen en leidt hen op met capabele trainers tot hun 23e. Ouder dan 23?

Daarna is het jammer...niet meer in aanmerking voor het 1e. Vaak zie je bij 2e teams gedemotiveerde spelers, trainers zonder diploma en maak een complete competitie van minimaal 22 wedstrijd activiteiten...........met gediplomeerde trainers......clubs? Investeer in je toekomst!!!

Column: Ik kan het mij niet voorstellen

Friesland

Vrijdagavond is eigenlijk wel een een hele mooie avond, met vier man naar Friesland en dan training geven aan Friese jongens bij sv Mulier met Friese namen die we amper kunnen uitspreken. Wij leiden op vanuit het westen en dan in het verre noorden ons ding doen. Hoe leuk is dat, andere omgeving, andere clubs, andere mensen maar één ding blijft echt gelijk, de kinderen.

Alleen de namen zijn anders, want je hebt te maken met een Gjelt, een Durk Pieter en zo zijn er namen die wij in het westen niet kennen. Maar één is gemeen, het voetbal en dat is echt niet anders dan bij ons in het westen.

Iedere trainer heeft zijn eigen groep van 8 a 9 spelers en speelsters van gelijke leeftijd per groep en de één komt van sv Mulier, LSC 1890 Sneek, sc Franeker, vv Makkum.....en dan komen de jongens. "trainer zaterdag moesten wij tegen......"een friese club die wij niet kennen en steken van wal hoe het ging. Kinderen vertellen graag.

 

Training

Na het enthousiasme voor de training moesten we toch echt om zes uur beginnen. We trainden op het groot houden van de ruimtes bij balbezit en proberen op te bouwen en uiteindelijk tot scoren te komen. 

Misschien is onze visie niet direct van een voetbalschool, in feite vind ik dat een eng woord want ik heb geen samenwerking met een school, dus waarom het woord "school"? Ik wil dat niet, doe dat niet en ken helemaal geen scholen in Friesland laat staan kinderen bij ons huiswerk maken en dan gelijk ook effe lekker trainen.

Dat doen ze bij profs maar dat zijn we niet. En daar trainen ze ook vaker. 

 

Maar wat ons allen is opgevallen dat kinderen wel snel leren. Je kunt ze tureluurs draaien met techniek, maar als een kind compleet verkeerd staat bij balverlies dan heb je aan die techniek ook geen moer. Ja met techniek krijgen ze meer zelfvertrouwen hoor je vaak zeggen. Nou wij zagen een ander zelfvertrouwen.....de keeper kad de bal en de spits, een klein ventje met een echt Friese naam Jurre, liep de ruimte in en kreeg de bal van de keeper in diepte aangespeeld en scoorde en die Jurre begon me een partijtje te juichen? Hij kreeg er gelijk zefvertrouwen van en je zag hem groeien in de partij.. Gelijk de compliementen uiteraard van de trainer....daar doe je het voor....eerst samen besprolen hoe snel we de spits kunnen bereiken....welk zelfvertrouwen vind jij nou belangrijk? Een pion voorbij pingelen of vanuit de wedstrijsituatie direct door een goede diepe bal weten te scoren. Nou ik weet wel het antwoord, maar iedereen mag zij mening ventileren.

 

Ik kan het mij namelijk niet voorstellen dat kinderen allerlei technieken leren en dat snel onder controle hebben, zeker niet bij kinderen die op een lager niveau voetballen, of is het alleen weggelegd voor toptalenten?

Prettige zondag 

 

 

 

 

Beste ouders

1-617

Beste ouders,

 

Ja dat vraagt iedereen zich wel eens af. Het is natuurlijk een verdomd leuk spel die wekelijks door kinderen, senioren, zowel meisjes als jongens wordt beoefend. Zoveel mensen zijn op zaterdag of zondag bezig hun of haar hobby uit te oefenen. Hoe leuk is dat, maar ook hoe gezellig is dat? Maar is dat de bedoeling van voetbal? Het moet vooral leuk en gezellig zijn. Hoor je veel om je heen, als ze maar leut hebben met elkaar. Als dat zo is, waarom gaan veel ouders dan zo op in een wedstrijd? Waarom weten ze alleen de negatieve zaken te benoemen? Het ging toch om de leut? Als ze het maar gezellig hebben? Ook bij de D4 of B2. Als het maar leuk is en vooral dat ze plezier hebben. Ja maar wat is plezier? Nou gewoon, het moet leuk zijn en vooral gezellig. Zo vaak hoor en zie je dat, onderwijl scheldend omdat hun kind niet doet wat gevraagd is om zeven uur ‘s morgens voor de wedstrijd tijdens het ontbijt.

 

Leren

Kinderen willen heel graag trainen en leren voetballen, tenminste dat denken wij namelijk. Hoe vaak maak je niet mee, dat kinderen bij een club 3 keer per week mogen trainen. Is niet nodig, 2 keer in de week is genoeg als ze het maar gezellig en leut hebben. Nou ik zal je vertellen dat elk kind, hoe uniek ook, beter wil worden. Is dat erg? Nee natuurlijk niet. De KNVB leidt niet voor niets op? Wie leiden ze dan op? Vrijwillig kader en trainers om je kind nog beter te leren voetballen,iets wat ze graag willen. Maar als de ouders het kind niet kunnen  brengen dan maar niet. Maar het kind wil zo graag. Of ze brengen het kind naar de training, met spoed uit die auto wanat ik moet nog de boodschappen halen bij de Appie Hein. Doordeweeks is de beleving ver te zoeken, kinderen trainen, willen beter worden, maar moeten “bijna” zelf zorgen dat ze op trainen komen maar op zaterdag mogen ze horen wat ze verkeerd doen.

 

Positiviteit

Laten we eens met ons allen postitief doen. we doen het voor de kinderen toch? Die staan centraal, die willen beter worden, meisjes en jongens, laten we dat allemaal positief benaderen en laat kinderen vooral fouten maken, want word je daar juist niet beter van? Oh ja we willen dat ook meer gaan aanhalen tijdens ons Pupillentrainers Congres op 28 februari in Aalsmeer, omdat wij het voor het kind doen en nodigen zelfs ouders uit om te kijken naar deze grote presentatie en leren omdenken in dit proces. We zitten daar echt niet voor de leut en gezelligheid maar ook om jouw kind te helpen in hun of haar ontwikkeling. Vind je dat erg? Nee toch. Een leuk en gezellig weekend alvast.

Koop of Opleidingsclub?

 

VTOC8Wat kun je je af en toe ergeren aan die clubs en sites die geweldige meldingen doen welke spelers er gecontracteerd zijn voor komend seizoen. In feite walgelijk, dan gaat het niet om 1 of 2 spelers, maar een compleet bataljon.

Doe de jeugdopleiding dan maar achter slot en grendel en laat dromen van kinderen voorbijgaan. Want kinderen zijn toch niet belangrijk. Als TJC mocht je meemaken dat je in de ene ruimte moeite doet om kader te behouden voor het nieuwe seizoen voor een gevulde koek en de deur ernaast een TC onderhandelt met een speler van het eerste tegen belachelijke bedragen. En nog hoorbaar ook. Wat denk je dat trainer tegen mij zei? Laat maar ik ga niet meer verder. Wanneer stopt die waanzin.

Of vinden de heren in het pluche dat enorm lekker een team op het hoogste niveau te hebben? Voor wie dan? Voor die paar toeschouwers? Voor hun eigen leden die totaal geen binding hebben met het 1e elftal? Voor wie? Is het een schande als je op lager niveau voetbalt? Jullie zijn amateurverenigingen! De heren pluche schijnen erop te kikken. Ik ben blij dat het dan ook goed gaat met menig topklasser of hoofdklasser. De schulden vliegen om je oren, de belastingdienst heeft inmiddels zijn weg gevonden en clubs als Joung Boys, WKE en VVA ’71 redden het niet meer.

Gelukkig denk ik dan, gaan ze wakker worden en meer de tijd besteden aan de jeugd? Krijgen die eindelijk eens de waardering waar ze recht op hebben? Mogen hun dromen uitkomen? Mag het kader weer serieus genomen worden? Worden ze überhaupt bij deze verenigingen wel serieus genomen? De crisis komt voor dit soort verenigingen op het juiste moment. Saneren met die handel en teruggaan naar de opleiding en die mag best wat kosten. Investeer in trainers/coaches, materialen, opleidingen, bedenk activiteiten, doe aan binding, betrek je bovenbouw bij de onderbouw.

We praten zo vaak over respect. Is er respect naar je eigen kader? Laat ze maar aanklooien, de kinderen worden immers bezig gehouden. Bezigheidstherapie. Dat kun je de trainers niet kwalijk nemen, die weten niet beter. Maar worden ze wel geholpen op het veld. Krijgen ze feedback? Wat doet de vereniging eraan? Mag niet teveel kosten hoor, alles voor het eerste. Welke club zo nog denkt is gedoemd te mislukken, nee, moet mislukken. Laat ik anders stellen. Elke club die spelers koopt gaat de ondergang tegemoet en hopelijk zien de sponsors dat ook.

Marcel Wagenhuis

Is de aanval de beste verdediging?

1-865

We hebben dit seizoen toch wel weer een klassieke tweestrijd meegemaakt met Ajax en Feijenoord en in mindere mate PSV. Eindelijk is het weer zover gekomen. Beiden met mooi en fris aanvallend voetbal hebben het aantallen bezoekers van wedstrijden maar ook de uitwedstrijden doen stijgen.

Als je kijkt naar spelers die beide clubs hebben kunnen inkopen is dit een gouden greep geweest. Natuurlijk er is altijd wel wat aan te merken , maar toch, voor onze Nederlandse begrippen hebben de meeste spelers het vrij goed gedaan en talenten hebben hun marktwaarde verhoogd. Hoe komt dat nou zou je zeggen.

Hebben we soms innovatieve trainers aan het werk gezien die met het beschikbare materiaal binnen hun visie het maximale rendement hebben gehaald?

Hebben ze talenten door laten stromen? Of heeft het puur met een mix van factoren te maken?

 

Kalmte

Natuurlijk de spelers renderen op het moment dat het rustig is, zowel binnen de bestuurlijke lagen, maar ook bij het technisch management. En dat klopte bij beide verenigingen. En het zijn nog verenigingen met een structuur van opleiden vanaf de jongere jeugd tot met de A junioren.

Maar kijk eens naar de trainers, Peter Bosz en Giovanni van Bronckhorst, 2 innovatieve trainers die het na hun periode bij AJAX en Feijenoord zeker bij goede clubs gaan terecht komen.

 

Aanvallen

Beiden hadden en hebben een aanvallende visie waarbij de bal snel rond ging en continu de vrije man kon worden aangespeeld. Veel bewegende spelers, die juist renderen op postities waar ze het beste tot hun recht kwamen. Heerlijk om naar te kijken. Maar waar wij als Nederlanders het aanvallende voetbal hoog hebben zitten en het verdedigen een broertje dood aan hebben kwam binnen het aanvallende voetbal het verdedigen tot uiting. Niet altijd, maar in de meeste gevallen wel. Op het moment van balverlies of bij de opbouw van de tegenstander zag je direct dat spelers, maar dan ook alle spelers, druk gingen zetten, daar waar de bal was en vaak was dat op helft van de tegenpartij. Zelfs internationaal heeft dat veel lof geoogst voor de gedurfde manier van spelen bij AJAX.

 

Goh wat geeft dit de burger weer moed en zin om naar te kijken. Als we weer zo gaan opleiden binnen ons voetbal, binnen ons amateurvoetbal weet ik zeker dat er weer leuke tijden aan gaan komen.

Daarom feliciteer ik mede namens Voetbal Totaal Peter Bosz en Giovanni van Bronckhorst met hun opvatting en visie over voetbal.

 

Nu wij nog als jeugdtrainers om dit bij de kinderen te realiseren, waardoor ze nog meer plezier gaan ervaren binnen het spelletje wat voetbal heet.