Talpa Network?...Het succes om thuis te blijven.....in Belgie verdwijnen clubs..

Talpa Network?...Het succes om thuis te blijven.....in Belgie verdwijnen clubs..
11-12-2017 08:43

Teveel digitale TV?

“Enkele jaren geleden haalden we nog 140 man. Bij onze laatste match stonden er nog 29 langs de lijn. Terwijl we nochtans op kop staan in het klassement. Zo heeft het geen zin meer, het is voorbij als er meer volk op dan naast het veld staat”, zegt Pascal De Mulder (53), voorzitter van derdeprovincialer FC Vurste-Semmerzake. De Oost-Vlaamse ploeg stopt er eind dit seizoen mee. Net zoals de meer dan 100 andere amateurclubs die de afgelopen acht jaar afhaakten om vaak dezelfde redenen.“Enkele jaren geleden haalden we nog 140 man. Bij onze laatste match stonden er nog 29 langs de lijn. Terwijl we nochtans op kop staan in het klassement. Zo heeft het geen zin meer, het is voorbij als er meer volk op dan naast het veld staat”, zegt Pascal De Mulder (53), voorzitter van derdeprovincialer FC Vurste-Semmerzake. De Oost-Vlaamse ploeg stopt er eind dit seizoen mee. Net zoals de meer dan 100 andere amateurclubs die de afgelopen acht jaar afhaakten om vaak dezelfde redenen.

FC Zwartberg, Racing Overboelare, SK Lebeke-Aalst of KFC Nederename. Het is een greepje uit de provinciale voetbalploegen die er recent nog mee stopten. En zo goed als altijd hoor je dezelfde uitleg: “Geen volk meer dat in het bestuur wil komen én al zeker geen volk meer in de tribune.”

“29 mensen die 5 euro entree betalen. Dat is zelfs niet voldoende voor de factuur van één week elektriciteit”, zegt De Mulder. “Laat staan dat je er de voetballers mee kan betalen. Beterschap is er ook niet in zicht, de mensen die nog komen kijken, zijn doorgaans van oudere leeftijd. Je ziet je supporters letterlijk uitsterven.”

“Tijdens onze gouden jaren haalden we over het hele seizoen gemiddeld 600 toeschouwers per match”, zegt Dirk Schiettecatte, gewezen secretaris van het ter ziele gegane KFC Nederename. “Met uitschieters tot 1.200 man tijdens derby’s. Maar op het einde waren we blij als er nog honderd stonden. 

Bron Nieuwsblad

 

 

 

reacties  0 reacties reageren

Bestuurswerk moet je leuk en flexibel maken

Bestuurswerk moet je leuk en flexibel maken
10-12-2017 09:51

Verenigingen hebben moeite bestuursleden te verwerven. Mensen vinden niet gemakkelijk de tijd in hun drukke agenda’s en zien op tegen de dagelijkse beslommeringen en verantwoordelijkheden van het besturen. Vanuit sport, cultuur en scouting is actief gezocht naar verenigingsbestuurders die manieren hebben gevonden om het besturen aantrekkelijk te maken. ‘Maak het leuk en flexibel’, is daarbij de belangrijkste conclusie.

Bestuurswerk moet beter passen bij de behoefte aan flexibiliteit en verbondenheid. In de publicatie ‘Passend besturen’ komen vijftien verenigingen aan het woord die het vrijwilligerswerk flexibeler en leuker gemaakt hebben.

Deze publicatie is het resultaat van een samenwerkingsverband tussen LKCA (Landelijk Kennisinstituut Cultuureducatie en Amateurkunst), Kenniscentrum Sport, Mulier Instituut, NOC*NSF, Rotterdam Sportsupport, Erasmus Universiteit (Rotterdam School of Management) en Scouting Nederland. De publicatie is bedoeld om bestuurders te inspireren over hun rol en werkwijze na te denken en daarover met elkaar in gesprek te gaan.

Focus of verbinden?

Uit de analyse van deze bestuurservaringen worden twee perspectieven op besturen zichtbaar. Soms ligt de focus op delen en verbinden, dan juist weer op ‘lean & mean’ organiseren. Bij de ‘lean & mean’-benadering legt het bestuur nadruk op de kernactiviteiten van de verenigingen, met een focus op kwaliteit van dienstverlening en flexibel aanbod. De gedachte achter dit perspectief is dat de activiteiten van de vereniging zo effectief mogelijk in de beschikbare tijd georganiseerd worden. De andere invalshoek – delen en verbinden – gaat juist uit van de gedachte dat besturen een gedeelde verantwoordelijkheid van alle leden is die bijdraagt aan een hechte vereniging.

Is er een keuze die beter werkt om een stabiel verenigingsbestuur te hebben? Nee, zeggen de auteurs. ”De omgeving beïnvloedt de keuze of je voor focus op kwaliteit en aanbod gaat of voor de focus op verbinding.” Is er een stabiele vraag, dan ligt een keuze voor ‘lean & mean’ voor de hand. Als er veel veranderingen – intern of extern – op de club af komen, dan is ‘delen en verbinden’ beter om de diversiteit te kunnen managen. Geregeld domineert een van de twee perspectieven, maar vaker zijn besturen mengvormen.

Op basis van de analyse zien de onderzoekers dat het clubs vaak helpt een accent te verleggen: juist wat strakker organiseren of mensen de ruimte geven een bijdrage te leveren aan de verandering. Ze hopen dat deze publicatie besturen in sport, cultuur en scouting inspireert om met vernieuwde energie bestuursleden te werven en te behouden.

Bron Kenniscentrum Sport

reacties  0 reacties reageren

Stelling van de dag

Stelling van de dag
09-12-2017 09:39

Je ziet steeds meer software om trainers van oefenstof te voorzien. Het wordt steeds meer. Of het kind er nu echt beter van wordt is vraag 2. Je merkt nu; je zegt iets, een kind antwoord en soms een antwoord die je niet verwacht, dan kan het toch niet zo zijn dat het oefenstofprogramma het antwoord geeft. Er zijn geen voorgekookte antwoorden...Dat leer je je eigen te maken op het veld....ook de uitleg van oefeningen en waarom...open vragen..kinderen willen meepraten, oplossingen bedenken...Maar dat kun je niet voorprogrammeren. Daarom als trainers moeite hebben met het bovenstaande, laten helpen door een praktijkbegeleider waarbij je naast de trainer staat.....ik heb nav een artikel in Sportplezier gebeld met de contactpersoon bij de KNVB. Dan moest ik een belafspraak maken! Alles bij elkaar is het gelukt om in contact te komen. Het vervolg moet nog komen, maar nog niets vernomen....we willen trainers toch helpen? Nu wachten op......

reacties  0 reacties reageren

Jong en fit: Voetbal en gezonde kantine

Jong en fit: Voetbal en gezonde kantine
07-12-2017 08:59

Nederlandse kinderen zijn steeds vaker te zwaar en dat heeft invloed op hun gezondheid. In Hilversum wonen veel jongeren. Ze vertellen over gezond en fit zijn. Maak kennis met Kasper (10) en Toby (8). De broertjes voetballen bij Victoria en staan wekelijks 3 tot 4 keer op het veld. 

Passen en scoren 

Voor Toby verliep zijn meest recente zaterdagwedstrijd niet zo goed. “Ik kreeg een blessure en dat was niet fijn. De tweede helft kon ik niet meer spelen”, vertelt de middenvelder uit team JO9-3. “Ik hou ervan om te passen en te scoren. Als ik heb gesport, voel ik me vies, maar ook fijn. Ik vind het gewoon leuk om te sporten.” 
Na afloop van de zaterdagwedstrijd volgt er meestal een bezoekje aan de voetbalkantine van Victoria, die vorig jaar nog werd uitgeroepen tot meest bewuste kantine van Nederland. “Ze hebben gezonde dingen”, legt Toby uit. “Appels, broodjes en gezonde drankjes. Soms neem ik er wat van, een broodje gezond ofzo. Ik vind het wel lekker, maar eet liever een tosti.” 

Vet én gezond 

Dat geldt ook voor zijn grote broer Kasper, die keept in team JO12-5. “Als ik klaar ben met voetballen, heb ik de meeste zin in een tosti. Dat vind ik heel lekker en het vult goed.” Kasper vindt ‘zijn’ bewuste voetbalkantine een goede zaak. Als hij met zijn team uit speelt, ziet hij naar eigen zeggen bijna nooit een banaan of een bakje fruit liggen. “Veel kantines hebben alleen maar vet, maar hier kan je kiezen voor iets vets én iets gezonds. Ze hebben hier smoothies, broodjes gezond, appels en bananen. Dat is wel goed. Als je hebt gesport, moet je niet meteen alles er weer bij eten.” 

Overzicht in het veld 

Kasper vindt sporten belangrijk. “Omdat je in conditie blijft en beweegt.” Hij heeft om meerdere redenen voor voetbal gekozen. “Ik vind het heel leuk en je kunt het overal doen. Je hoeft alleen een bal mee te nemen en een flesje om aan te geven waar het doel is. En ik vind het leuk om in een team te zitten en met elkaar te winnen of te verliezen.” Kasper is blij met zijn positie als keeper. “Omdat ik graag het overzicht in het veld heb. Als je aanvaller bent, zie je alleen het goal voor je. Als verdediger zie je relatief veel, maar niet alles. Ik vind het fijn om alles te zien.” 

Bron: Nieuwsbank

reacties  0 reacties reageren

"Jouw bedoelingen zijn misschien goed papa, maar ze maken mij nerveus"

"Jouw bedoelingen zijn misschien goed papa, maar ze maken mij nerveus"
03-12-2017 11:41
De brief is zogezegd geschreven door een jeugdspeler, die zich richt tot zijn vader.
 

De jongen legt in de brief uit dat hij voetbalt voor zijn plezier en dat hij het niet fijn vindt dat zijn vader op de scheidsrechter roept, want dat maakt hem nerveus. Hij schrijft dat hij het ook fijn vindt om op de bank te zitten en zijn vrienden te zien spelen.

Lees hier de volledige brief:

Weet je papa dat ik bijna gehuild heb van woede omdat je enorm veel verwijten naar de scheidsrechter zijn hoofd geslingerd hebt tijdens de match. Ik heb je nog nooit zo kwaad gezien, zelfs niet als ik met een slecht rapport naar huis kwam! Het is misschien waar dat de scheidsrechter ongelijk had. Maar ook al zou ik de match verloren hebben “door de scheidsrechter” zoals je zegt,... weet dat ik me heel goed geamuseerd heb.

 

 

Probeer te begrijpen papa dat alles wat ik wil is spelen en me amuseren. Gun me dit plezier, zonder steeds te brullen met raadgevingen “Geef die bal”, “schiet op goal”. En laat mij mijn sportzak overal meeslepen, de naam van mijn club staat erop en ik vind het leuk dat iedereen ziet dat ik voetbal en ben heel fier dat ik voor die club speel. Jouw bedoelingen zijn misschien goed papa maar ze maken mij nerveus.

 

 

Nog iets anders papa: maak je niet kwaad papa omdat ik maar bij de gewestelijke speel of omdat mijn trainer me tijdens de match vervangt of omdat ik op de bank begin. Ik amuseer me ook op de bank door te kijken hoe mijn vrienden spelen. We zijn met veel en iedereen moet kunnen spelen.

Lees verder bij Belang van Limburg

 

reacties  0 reacties reageren

Henk ten Cate en de Playstaion generatie

Henk ten Cate en de Playstaion generatie
03-12-2017 09:01

'Een voorbeeld: een amateurclub nodigde mij eens uit voor een gasttraining. Ik ga aan de gang met die jochies: dribbelen, drijven, passen, passeren. Die gastjes wilden na anderhalf uur ook nog een partij spelen, want dat heb je met kinderen: niet kapot te krijgen. Ik stond te kijken tussen de jeugdtrainers in en wat ik zag was PlayStation-voetbal. Iedere pass werd voorgezegd: "Eén keer raken, haal uit, via de keeper naar de andere kant". Nul zelfinitiatief. Alles zag er verder wel keurig uit, iedereen speelde vanuit zijn positie en zo. Na afloop vroeg ik wat die trainers ervan vonden. "Ging wel lekker", zeiden ze. Wat ik ervan vond, wilden zij weten. Verschrikkelijk, zei ik, alles is geprogrammeerd. Die jeugdtrainers snapten me wel, maar hadden als opdracht gekregen wedstrijden te winnen.'

Geef je mening

 

Een citaat uit VI

Tags: ten-Cate